"Najdalsza podróż"
Constanze Kopp
stron: 100
wydawnictwo: esprit
tłumaczenie: Edyta Panek
Za każdy razem, gdy biorę do ręki tego typu książkę spodziewam się "kopii" "Nostalgii anioła" i prawie za każdy razem jestem mile zaskoczona o ile miłe zaskoczenie może spotykać w tego typu tematyce... gdzie dziecko przedstawia nam spojrzenie na chorobę, umierania, swoje krótkie życie i przejście z jednego świata do drugiego. Gdzie dziecko uczy nas nie tylko pokory i nadziei. Gdzie dziecko każe nam spojrzeć dalej, przystanąć na chwilę i zastanowić się - co jest w życiu tak naprawdę ważne...
Chociaż książeczka ma tylko 100 stron, wnosi tyle co książki o wiele grubsze, bo z każdej strony patrzysz na życie, śmierć, samobójstwo, chorobę, cierpienie, wiarę z innej perspektywy. I wcale nie musisz wierzyć w to w co wierzy autorka... I to jest magia tej książki, porusza wiele trudnych i kontrowersyjnych tematów i skłania do myślenia, ale nie narzuca schematu jak masz myśleć. Daje Ci taką iskierkę, która potem się w Tobie rozpala... I gdy spojrzysz na chore dziecko... Przeczytasz o hospicjum... Pomyślisz o tej książce, bo zostawia trwały ślad. A przy tym nie jest ckliwa, bo nie o to w tym chodzi.
Zawsze z książki wybieram jeden cytat, aby zawrzeć go w tytule. Z tej mogłabym wybierać co drugie zdanie. A zdanie wypowiedziane z uśmiechem przez umierającą dziewczynkę:
"TYLKO promieniejąca buzia jest piękna",
która jest pogodzona z własnym losem na zawsze zostanie w pamięci. Tak jak Franny.
Nawet nie wiesz, jak się cieszę, że powróciłaś :)
OdpowiedzUsuń na zawszeBrakowało Ciebie w naszym blogowym światku.
W dodatku wracasz z bardzo intrygującą lekturą, o której nigdy wcześniej nie słyszałam.
Jak to się mogło stać... ;)
O, wróciłaś! :):) Cieszę się.
OdpowiedzUsuń na zawszeLektura interesująca :) Zapoznam się :)
Niedawno czytałam "Oskara i panią Różę", która także daje wiele do myślenia. Może warto sięgnąć po jeszcze inną książkę z tej tematyki, ale to kiedyś.
OdpowiedzUsuń na zawszeTragicznie (i) pięknie brzmią te słowa w kontekście sytuacji, w jakiej zostają wypowiedziane...
OdpowiedzUsuń na zawszeNauczyłam się już, że w tych najbardziej niepozornych książeczkach kryje się magia. Wygląda na to, że w tym przypadku jest tak samo :)
To świetnie, że wróciłaś do blogowej sfery :).
OdpowiedzUsuń na zawszeTrudno mi zawsze pisać o takich książkach, bo słowa nie zawsze są odpowiednie do wyrażania uczuć. Ale chciałabym przeczytać tą książkę, mogłaby mnie wiele nauczyć.
Piękny i głęboki cytat.
zainteresowałaś mnie tym cytatem. Myślę, że będę się za tą książką rozglądać po bibliotekach i księgarniach, a jeśli tylko ją znajdę, czym prędzej trafi na moje półki :D
OdpowiedzUsuń na zawszeW 100% po nią sięgnę. Zaciekawiła mnie Twoja recenzja i z utęsknieniem będę za nią wyglądać ;P
OdpowiedzUsuń na zawszeZazdroszczę pogodzonym... Witaj po dłuższej przerwie ;) Widzę miłe dla oka, wiosenne zmiany :)
OdpowiedzUsuń na zawszePozdrawiam :)
Cytat piękny. Książka też mogłaby mnie zainteresować ;D
OdpowiedzUsuń na zawszeOczarowała mnie twoja recenzja. Uwielbiam książki, które zmuszają nas do zamyślenia, przewartościowania życia. Zdecydowanie przeczytam.
OdpowiedzUsuń na zawszePozdrawiam,
Kass
Tucha, gdzie Ty zniknęłaś? :(
OdpowiedzUsuń na zawszeBardzo ciekawa recenzja, bardzo ciekawie sie zapowiada. Chętnie po nią sięgnę! Lubię tego typu książki szczególnie jeśli nie narzucają swojego zdania nie są poradnikowe, tylko obrazują życie i doświadczenia innych:) Pozdrawiam!
OdpowiedzUsuń na zawszeCzytałam tę książkę jakiś czas temu i pozytywnie ją wspominam. :) Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuń na zawszeUwielbiam książki o podróżach, tych realnych i metaforycznych, więc zainteresowałaś mnie tą pozycją. Cytat naprawdę przepiękny. Pozdrawiam:)
OdpowiedzUsuń na zawsze